In de familieopstellingen gisteravond veel mooie dingen aanschouwd en gevoeld. De opstellingen van anderen leken zo concreet en invoelbaar, die van mij was zo verwarrend. In tegenstelling tot de andere aanwezigen die mochten kijken naar hun eigen opstelling, mocht ik mee 'spelen' als mezelf en later als mijn broer. Op het onbewuste speelt zich blijkbaar veel meer af dan we weten. Ik vat het nog steeds niet. En ik hoef het ook niet te snappen. Soms is het voldoende als het onbewuste gewoon zijn werk doet...maar we hebben in ieder geval iets om over te praten dit weekend als Wim komt logeren...
